Sejelas fikrah murabbiku.

perbualan melalui watsapp--

kakak ijah: camne exam awak harini? okay?

me: hurmm, bertabah je lah nampaknye kak ijah.. susah sgt.. huuuu

kakak ijah: okay tak tu?

me: okay kot.. ntah la.. jahat gila kot lecturer sy tu.. akak tahu tak yg semua range markah sy untuk paper yg saya fail tu, semua nye antara 45-49.. sakit jiwa sy kak ijah!! jahat gila diorang failkan sy.. bukan nak tolongg..

kakak ijah: eh taklah. mana ada jahat. hahaha

me: errrr??!!

kakak ijah: ye lah,, mana ada diorang jahat anakin. Awak fail tu pon Allah yg tetapkan. Bukan diorang pon yg failkan awak tapi Allah yg dah tetapkan yg awk fail.. diorang tu asbab je utk awk fail.. percaya lah dgn qada' dan qadar Allah anakin.. Dia mmg dah rancangkan sehabis-habis baik utk awk. kalau Allah nak awk lulus.. mesti awk dah lulus even sebelum viva lagi.. kene yakin anakin!

me: GULP! =_____="

***

kak ijah ni.. fikrah die jelas betol kan? 

*senyum*

orang yang fikrah jelas ni, cakap sikit pon dah mampu nak jelaskan fikrah orang lain. tak payah nak bg pengisian pon mampu nak ubah cara orang berfikir pada satu-satu masa. hebat kan?? masyaAllah

ekselen!

bukan seorang dua yg saya penah jumpa ade fikrah betol-betol jelas macam kak ijah ni.. ramai la jugak yg mmg obvious kejelasan fikrah diorang.. macam chalim, ain saidin, dayah, kak shafi, etc2.. nak katanya diorang ni, bukan bercakap je pom pang pom pang, tapi memang amal diorang pon mmg obvius kot hasil dia tu.. mmg terbaik! 

tapi bukan lah sy nak kata fikrah saya atau akhowat lain tak jelas.. cuma mungkin fikrah saya ni lah terutamanya, kabur sikit. saya tak tahu lah kenapa, mungkin kene banyak lg membaca kot dan jugak byk byk bykkk sgt lg tarbiyah dzatiyah tu.. #nanges!

saya secara jujurnya, memang suka sgt borak dgn kak ijah.. bila sy emosi atau serabut je.. saya tahu sy nak carik sape.. sy tahu kak ijah memang akan mampu kembalikan keyakinan sy tu pada Allah balik.. ye lah, bila kita dah terlalu harap sgt Allah makbul kan doa kita, bila Allah memakbulkan dgn cara bukan yang kita kehendaki.. mesti la kita frust sgt-sgt kan? tak yah tipu la.. even orang yg qowwiy jiddan pon akan rase kecewa je dlm hati dia klu doa die tak dimakbulkan.. even sikit..

so, nak katenye, sy sgt komfiden la yang kak ijah ni, bile die cakap tu.. mmg akan bg impak (yg baik lah) dekat saya. Ada skali tu, sy ingat lagi.. mase tu saya kene masuk pass/fail viva (ye, sy tahu sy ni slalu kene pas/fail viva tu), pastu sy rase tertekan sgt tapi sy takleh nanges.. sy tak tahu knp.. dada saya sesakkk.. rasa macam mane semua oksigen menghilangg! 

then saya call kak ijah.. borak borak borak until one point, tiba-tiba saya menanges.. dgn tangisan yg plg dlm skali dari hati sy..  i really remember that moment.. macam mana sy rasa dah putus asa sgt dgn doa says, dan macam bila kak ijah cakap tu, dia kembalikan balik keyakinan sy pada Allah.. masyaAllah

double ekselen!

dan lepas letak telifon tu, saya rase satu ketenangan yang paling aman dalam hidup saya. =') dan i move on. viva perlu diteruskan walau ape terjadi.

so, nak kate, bile kite nak jd murabbi ni, fikrah kita mmg kene btol-betol mantap yg sampai org boleh nampak kejelasan fikrah tu.. caner laa nak jd murabbi kalau, bile kite cakap, mad'u pon menyampah nak dgr.. T_____T

moga Allah mudahkan jalan kita semua utk jadi Dai'e ilallah, insyaAllah. 

***

Ramadhan, jangan pergi..

Alhamdulillah.. thummal hamdulillah..

Masuk harini, dah dekat dua minggu dua hari sy jejakkan kali balik ke bumi bertuah ireland kesayangan pengarang jantung hati sy ni.. *peluh besar*

esok dah nak hari terakhir ramadhan.. sebak rasa. sebak sangat-sangat. pertama kali dalam hidup saya, saya rase sedih nak sambut hari raya.. bukan sebab saya tak raya dgn family, tapi mmg saya sedih with the fact that ramadhan, the month that is full of barakah, the month that my du'a is very close to Allah, is leaving me. Leaving me, very soon!

air mata.

ironi sgt bile fikir balik. Dasyat lah Allah aturkan ramadhan sy kat sini. Rasa ruh ramadhan tu, sampai-sampai doa sangat-sangat moga Allah jumpa kan lagi dgn ramadhan akan datang.

oh, ironi sgt sbb masa mula-mula sampai haritu, sy, sejujurnya, risau sangat nak puasa 19 jam dekat sini. Saya rasa lembik. Saya tak mampu. bile pukul 7 malam je dah rasa macam nak mati sbb lapar sgt.. =_=  Lepas tu bila pagi bangun tido tu asyik nangis sebab rasa lamanya lagi hari tu nak berakhir.. Bile baca buku pon rase macam lambat gila masa berlalu.. oh, sadis!

tapi sememangnya, begitulah.. kesusahan ni, tekanan ni, ketakutan ni.. it teaches me lah, yang Allah tu nombor satu, bukan saya. It teaches me, yg Allah tu pelindung, dan Dialah sebaik-baik penolong..

"Dan Allah pelindung orang-orang beriman.."

ni petikan ma'thurat.. sebak baca sbb saya ni bukan orang-orang beriman pun yg Allah nak lindung tu T______T

jadi nak katanye, 3-4 hari lepas saya period. Allahu,, rasa macam dunia dan seisinya ditarik dari sy.. Rase macam takde harapan dah nak berdoa tu.. bayangkan, kita dah hilang 2 waktu mustajab berdoa kot, waktu sahur dan waktu berbuka.. tu tak kira lg 5 waktu lepas setiap solat kita tu.. Allahu..

macam mana lah tak patah hati saya..

moga Allah menjaga saya sekarang dan jugak nanti bila dah habes exam.. sebab saya rase, sy dah mula suka dgn perasaan takut dan harap yg Allah bg kat sy sekarang ni.. perasaan ni memang betol-betol ajar sy, yang saya ni miskin, Allah tu lah yg kaya.. yang saya ni hina, Allah tu lah yg maha agung yg mempunyai arasy yg mulia.

Wallahu a'lam.
Doakan exam sy dipermudah.. =')